Waarom infraroodeffectiever is dan hete lucht voor het verwarmen van composietstoffen Als je ooit hebt geprobeerd om dikke composietstoffen te verwarmen met hete lucht, weet je hoe frustrerend dat kan zijn. Het is een tijdrovend proces. Hete lucht doet eigenlijk niets anders dan hitte verspreiden. De hitte raakt eerst de buitenkant van het materiaal, en daarna moet je wachten tot de hitte langzaam door het materiaal naar het midden trekt. Het probleem is dat, wanneer het midden eindelijk warm is geworden, de buitenkant vaak al verbrand of beschadigd is. Het is dus een nutteloos proces. Hier is waarom infraroodeffectiever is. Met infrarood hoeven we geen tijd te verspillen aan het opwarmen van de lucht. We sturen elektromagnetische energie rechtstreeks in het materiaal. Stel je voor dat de golven het materiaal binnendringen en de moleculen daarin bewegen. De hitte wordt dus gecreëerd binnenin de vezels. Het gebeurt snel – echt heel snel. Omdat er geen laag stilzittende lucht is, worden zowel het midden als de buitenkant gelijktijdig opgewarmd. Je hoeft niet meer te raden of het midden wel voldoende opgewarmd is. Maar het werkt niet voor alle situaties. Het geheim zit in de golflengte. Als de golf te kort is, raakt deze alleen de buitenkant van het materiaal en zal deze verbranden. Als de golf te lang is, wordt de energie gewoon weerkaatst, net zoals bij een spiegel. We passen de frequentie van de straler aan op het specifieke materiaal. Op deze manier zorgen we ervoor dat de golven precies de juiste ‘grootte’ hebben, zodat ze diep in de organische of synthetische vezels kunnen doordringen, zonder dat dit schade veroorzaakt aan de buitenkant. En nu de eerlijke waarheid… Infrarood is zeer effectief, maar het heeft één nadeel: het heeft een goede zichtlijn nodig. Je kunt infrarood niet zomaar rond een hoek sturen, zoals je dat met een ventilator kunt doen. Als je materiaal diepe plooien of een complexe 3D-vorm heeft, zul je koudere plekken krijgen, waar het licht niet kan komen. Je moet goed bedenken waar je de lampen plaatst en hoe je reflectoren gebruikt, zodat elke plek wordt bedekt. Voor zeer dichte composietstoffen raden we meestal een hybride oplossing of meerdere zones aan. Hierdoor wordt voorkomen dat de buitenkant oververhit raakt, terwijl het midden zich verder kan opwarmen.