
เหตุใดเครื่องทำความร้อนแบบอินฟราเรดของคุณถึงเสียหาย
มีเรื่องลับเกี่ยวกับเครื่องทำความร้อนแบบอินฟราเรดอยู่อย่างหนึ่ง นั่นก็คือ ตัวหัวเผาเองแทบไม่ใช่สาเหตุของปัญหาเลย
ปัญหาที่แท้จริงเกิดขึ้นตรงจุดที่สายไฟเชื่อมต่อกับท่อควอตซ์ ดังนั้น เมื่อคุณใช้เครื่องทำความร้อนในระดับสูงสุด จุดเชื่อมต่อนั้นก็จะถูกทำลาย โดยปกติแล้ว การออกแบบเครื่องทำความร้อนรุ่นพื้นฐานมักจะปล่อยให้มีช่องว่างระหว่างสายไฟกับท่อควอตซ์ หรือใช้วัสดุอุดรอยต่อที่ไม่มีคุณภาพ นั่นก็เท่ากับเปิดโอกาสให้เกิดการออกซิเดชัน และในที่สุดก็จะเกิดไฟฟ้าลัดวงจรจนเครื่องทำความร้อนเสียหายไปเลย
กระบวนการออกซิเดชันที่เกิดขึ้นอย่างช้าๆ
ความร้อนไม่ได้อยู่นิ่ง แต่จะเคลื่อนที่ไปมา ในรูปแบบการใช้งานปกติ ความร้อนจะแผ่กลับมาจากตัวหัวเผาเข้าสู่สายไฟ
หากวัสดุอุดรอยต่อไม่แน่นพอ ออกซิเจนและความชื้นก็จะเข้ามาได้ นี่เป็นกระบวนการที่เกิดขึ้นอย่างช้าๆ แต่ก็ทำให้โลหะเกิดการออกซิเดชัน และทำให้วัสดุฉนวนกลายเป็นของแข็งที่เปราะบาง เมื่อวัสดุฉนวนแตก ก็จะเกิดไฟฟ้าลัดวงจรขึ้น
ผมเห็นปัญหานี้อยู่บ่อยๆ ในเครื่องทำความร้อนรุ่นราคาถูก พวกมันใช้กาวธรรมดาๆ ซึ่งไม่สามารถทนต่อการขยายตัวและหดตัวของโลหะได้ วัสดุอุดรอยต่อก็จะแตก สายไฟก็จะไหม้ และเครื่องทำความร้อนก็จะเสียหายไปเลย
วิธีการแก้ปัญหาอย่างถูกต้อง
เพื่อแก้ปัญหานี้ เราใช้วิธีการอุดรอยต่อที่มีคุณภาพสูง ซึ่งมักใช้ในเครื่องทำความร้อนระดับไฮเอนด์เท่านั้น
เราไม่ได้แค่ “กาว” สายไฟไว้เฉยๆ เราใช้วิธีการอุดรอยต่อด้วยสุญญากาศและวัสดุเซรามิกที่ทนความร้อนสูง เพื่อให้สายไฟเชื่อมต่อกับปลายท่อควอตซ์ได้อย่างแน่นหนา
วิธีนี้จะสร้างเกราะป้องกันที่สมบูรณ์ ไม่มีอากาศเข้ามาได้เลย นั่นก็หมายความว่าไม่มีออกซิเจนเข้าไปถึงจุดเชื่อมต่อภายในได้ การกำจัดช่องว่างระหว่างสายไฟกับท่อควอตซ์จะช่วยป้องกันการออกซิเดชันได้ คุณจึงได้การเชื่อมต่อที่แข็งแรง แม้ว่าจะมีการใช้งานหลายร้อยครั้งก็ตาม
ข้อควรระวังอีกอย่าง
มีข้อเสียอยู่อย่างหนึ่ง นั่นก็คือ เนื่องจากวัสดุอุดรอยต่อมีความแข็งแรงมาก สายไฟจึงมีความแข็งมากเช่นกัน คุณไม่สามารถงอสายไฟให้เป็นมุมที่แหลมได้เหมือนกับเครื่องทำความร้อนรุ่นราคาถูก
ดังนั้น เมื่อติดตั้งเครื่องทำความร้อนนี้ ให้แน่ใจว่าตัวเครื่องมีพื้นที่เพียงพอให้สายไฟสามารถงอได้ตามธรรมชาติ หากคุณบีบสายไฟแน่นเกินไป ก็จะทำให้วัสดุอุดรอยต่อเสียหายได้ แค่ให้สายไฟมีรูปร่างที่ผ่อนคลายก็พอแล้ว